Marijke van Dijk (Lochem) zit de drang tot creativiteit in het bloed. Zolang ze zich kan herinneren, heeft ze al getekend en geschilderd. Kenmerkend voor haar is intussen haar repertoire aan materialen en technieken dat zij telkens weer uitbreidt, met o.a. gemengde technieken, grafiek, driedimensionaal werk en land-art.

Zij exposeerde in de loop der jaren op heel wat plaatsen in binnen- en buitenland ( zie www.marijkevandijk.nl ). Ook nam zij deel aan een aantal kunstprojecten, waaronder De Andere Kruisweg (2006) en Met Vallen en Opstaan (2009). Samen met Steven van Campen maakte zij het boek ‘Een diepe voor in de aarde – weg van mensen’ (2008, Skandalon, Vught). In dit boek, een eigenzinnige en eigentijdse interpretatie van de klassieke kruisweg, wordt op authentieke wijze de levensweg van de mens verbeeld en verwoord, de weg die ieder van ons op aarde gaat in de kringloop van geboorte, bloei, dood en nieuwe lente. Bij uitstek een thematiek die Marijke fascineert en steeds bij haar is terug te vinden.

In haar werk vallen steeds ook weer op de contrasten, de lagen en dubbele bodems. Over binnen- en buitenkant heeft ze het, over licht tegenover donker, kracht tegenover kwetsbaarheid. En vooral over het verlangen om te reiken naar, te raken aan juist het niet-zichtbare.

Voor het vijfde Requiemconcert in de Grote of Sint-Gudulakerk te Lochem maakt Marijke een werk dat in het koor van de kerk komt te hangen. Het is een mantel, als metafoor voor de mens, voor zijn huid, voor de grens tussen ‘binnen’ en ‘buiten’; compleet met nette buitenkant, maar ook met kleerscheuren en barsten waardoor de fascinerende en kwetsbare binnenkant zichtbaar wordt. Een mantel gebonden aan en tegelijk verbonden met de zware, donkere, maar ook voedende kracht van de aarde. Een mantel waar bovenal het licht zich doorheen weeft.